One Hundred and Sixty Years

ﻗﺎﺟﺎﺭﻳﻪ ﻭ ﺯﻧﺪﮔﺎﻧﻰ ﺭﺟﺎﻝ ﺁﻥ ﺩﻭﺭﻩ ﺑﻮﺩ ﻭ ﮐﺘﺎﺏ ﻫﺎﻯ ﻣﺘﻌﺪﺩ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﺑﻪ ﻳﺎﺩﮔﺎﺭ ﮔﺬﺍﺭﺩ . ﻭﻟﻰ ﺍﻓﺴﻮﺱ ﮐﻪ ﭘﮋﻭﻫﺶ ﻭ ﺗﺤﻘﻴﻖ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺗﻌﺼّ ﺐ ﻭ ﻳﮑﺴﻮﻧﮕﺮﻯ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﮐﺮﺩ ﺗﺎ ﺟﺎﺋﻰ ﮐﻪ ﮐﺎﺭﺵ ﺩﺭ ﺑﺮﺧﻰ ﻣﻮﺍﺭﺩ ﺑﻪ ﺗﺤﺮﻳﻒ ﺗﺎ ﺭﻳﺦ ﮐﺸﺎﻧﺪ . ﻩ ﺷﺪ ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﺍﻭ ﺍﺯ ﺣﻘﺎﻳﻖ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﺩﺭ ﺩﻭ ﺯﻣﻴﻨﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻧﻤﻮﺩﺍﺭ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﺮ ﮐﺪﺍﻡ ﺑﻪ ﻗﻄﺒﻰ ﺍﺯ ﺍﻓﺮﺍﻁ ﻭ ﻋﺪﻡ ﺍﻋﺘﺪﺍﻝ ﮐﺸﻴﺪﻩ ﺷﺪﻩ . ﻳﮑﻰ ﺩﺭ ﺍﻣﻴﺮ ﮐﺒﻴﺮ ﻭ ﺳﭙﻬﺴﺎﻻﺭ، ﺩﻭ ﺻﺪﺭ ﺍﻋﻈﻢ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺩﺭ ﺩﻭﺭﮤ ﻗﺎﺟﺎﺭ، ﻭ ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺁﻳﻴﻦ ﺑﻬﺎﺋﻰ . ﺁﺩﻣﻴّﺖ ﺑﺮﺍﻯ ﺑﺰﺭﮔﺪﺍﺷﺖ ﻭ ﺗﺠﻠﻴﻞ ﺍﺯ ﺍﻣﻴﺮ ﮐﺒﻴﺮ ﻭ ﺳﭙﻬﺴﺎﻻﺭ ﺗﻤﺎﻡ ﻫﻨﺮ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﮑﺎﺭ ﺑﺮﺩ ، ﭼﻨﺪﻳﻦ ﻣﺠﻠّﺪ ﮐﺘﺎﺏ ﺩﺭ ﻣﻨﺎﻗﺐ ﻭ ﻣﺤﺎﺳﻦ ﺁﻧﺎﻥ ﻧﮕﺎﺷﺖ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺍﺳﻨﺎﺩ ﻭ ﻣﺪﺍﺭﮎ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﺁﺭﺍﺳﺖ . ﺍﻣﺎ ﺑﺎ ﺯﻳﺮﮐﻰ ﺗﻤﺎﻡ ﺑﻪ ﭘﻮﺷﻴﺪﻩ ﮐﺎﺭﻯ ﭘﺮﺩﺍﺧﺖ ﻭ ﺣﺘّﻰ ﺍﺳﻨﺎﺩ ﻣﻬﻤﻰ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺿﻌﻒ ﺷﺨﺼﻴﺖ ﻭ ﺍﺷﺘﺒﺎﻫﺎﺕ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﺁﻥ ﺩﻭ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺩﺍﺷﺖ ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ ﮔﺮﻓﺖ . ﺩﺭ ﻗﻄﺐ ﻣﺨﺎﻟﻒ ، ﺁﺩﻣﻴّﺖ ﺑﺎ ﺁﻧﮑﻪ ﺗﻤﺴّ ﮑﻰ ﺑﻪ ﺍﺳﻼﻡ ﻧﺸﺎﻥ ﻧﻤﻰ ﺩﺍﺩ ﻭ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺭﻭﺷﻨﻔﮑﺮﻯ ﻋﺮﻓﻰ ) ( ﺳﮑﻮﻻﺭ

ﻣﻮﺭﺩ

ﺁﺛﺎﺭ ﻭ ﺁﻥ

ﻣﻰ ﺩﺍﻧﺴﺖ، ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ ﺑﺎ ﺁﻳﻴﻦ ﺑﻬﺎﺋﻰ ﺑﺎ ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺣﻘﺎﻳﻖ ﻭ ﺍﺳﻨﺎﺩ ﺑﻪ ﺟﻌﻞ ﺗﺎﺭﻳﺦ ﻭ ﺗﻮﻫﻴﻦ ﻫﺎﻳﻰ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻧﺎﺳﺰﺍﮔﻮﺋﻰ ﭘﻬﻠﻮ ﻣﻰ ﺯﻧﺪ ﭘﺮﺩﺍﺧﺖ ﻭ ﺗﻤﺎﻡ ﮐﻮﺷﺶ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺧﺪﺷﻪ ﺩﺍﺭ ﺳﺎﺧﺘﻦ ﺍﻳﻦ ﻧﻬﻀﺖ ﺑﮑﺎﺭ ﺑﺮﺩ . ﺁﺩﻣﻴّﺖ ﻧﻤﻮﻧﮥ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺍﺯ ﺭﻭﺷﻨﻔﮑﺮﺍﻥ ﺍﺳﻼﻡ ﻣﺎﮤ ﺯﺩ ﺳﺖ ﮐﻪ

ﻋﻠﻴﺮﻏﻢ ﺑﺮﻳﺪﮔﻰ ﺍﺯ ﺍﺳﻼﻡ ﻭ ﺑﺎ ﻫﺮ ﺗﻔﮑّ ﺮ ﺳﻴﺎﺳﻰ ، ﺩﺭ ﺩﺷﻤﻨﻰ ﺑﺎ ﺑﻬﺎﺋﻴﺖ ﺩﺳﺖ ﺩﺭ ﺩﺳﺖ ﻣﻼّﻳﺎﻥ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﺴﺮﻭﻯ ﻧﻤﻮﻧﮥ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻋﻠﻴﺮﻏﻢ ﻣﺎﻳﮥ ﻋﻠﻤﻰ ﻭ ﺳﻮﺍﺩ ﻋﺮﺑﻰ ﮐﻪ ﺑﺪﺍﻥ ﺑﺎﻟﻴﺪ ﻣﻰ ﺍﻯ ﺑﻨﺎﻡ ﺑﻬﺎﺋﻴﮕﺮ ﻯ ﺳﺮ ﻫﻢ ﮐﺮﺩ ﻭ ﻣﺸﺖ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺑﻰ ﻣﺎﻳﮕﻰ

ﺭﺩّﻳﻪ

ﺍﺳﺘﺪﻻﻝ ﻫﺎﻳﺶ ﺑﺎﺯ ﻧﻤﻮﺩ . ١٢٦ ﺑﻪ ﺁﺩﻣﻴّﺖ ﺑﺎﺯ ﮔﺮﺩﻳﻢ . ﻫﻤﺎ ﻧﺎﻃﻖ ﻣﺮﻳﺪ ﻭ ﺷﺎﮔﺮﺩ ﻭ ﻫﻤﮑﺎﺭ

ﺍﻇﻬﺎﺭ ﻧﻈﺮﻯ ﺩﺭ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ

ﺍﻭ

ﻣﺎ ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ ﺍﺯ ﺗﺎﺭﻳﺦ : ﮐﻨﺪ ﺻﺪﻕ ﻣﻰ ﻣﻌﻴﺎﺭ ﻣﺎ ﺩﺭ ﻫﺮ ﺯﻣﻴﻨﻪ، ﺩﺭ ﻫﺮ ﺁﺭﻣﺎﻥ ﻭ ﻫﺮ ﺟﺎ ﮐﻪ ﺑﺎﺷﻴﻢ ﻣ ﺬﻫﺒﻰ ﺍﺳﺖ . ﭼﻪ ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺑﻪ ﻣﺬﻫﺐ ﺑﺎﺷﻴﻢ ﻭ ﭼﻪ ﻧﺒﺎﺷﻴﻢ . ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﺑﺮﺍﻳﻤﺎﻥ ﺣﮑﻢ ﺗﮑﺒﻴﺮ ﻳﺎ ﺗﮑﻔﻴﺮ . ﺩﺍﺭﺩ ﻳﺎ ﺑﺰﺭﮔﺪﺍﺷﺖ ﻣﻄﻠﻖ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻳﺎ ﻃﺮﺩ ﻣﻄﻠﻖ . ﻣﺮﺩﺍﻥ ﺗﺎﺭﻳﺦ ﻳﺎ ﻣُ ﻨﺠﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ 126 ﺑﺮﺍﻯ ﭘﺎﺳﺨﻰ ﺑﻪ ﺍﺗﻬﺎﻣﺎﺕ ﮐﺴﺮﻭﻯ ﺑﻪ ﺁﺋﻴﻦ ﺑﻬﺎﺋﻰ ﺩﺭ ﮐﺘﺎﺏ » ﺑﻬﺎﺋﻴﮕﺮﻯ « ﺍﻭ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻨﻴﺪ ﺑﻪ ﻧﻴﮏ) ﺍﻧﺪﻳﺶ : ۲۰۰۸ .( ﺍﻳﻦ ﮐﺘﺎﺏ ﺩﺭ ﺍﻳﻨﺘﺮﻧﺖ ﻧﻴﺰ ﻗﺎﺑﻞ ﺩﺳﺘﺮﺳﻰ ﺍﺳﺖ : http://www.kasravi-va-bahaigari.com ﮐﻪ ﺑﻪ ﺩﺭﺳﺘﻰ ﺩﺭﺑﺎﺭﮤ ﺍﺳﺘﺎﺩ

ﺵ

ﺩﺍﺭﺩ

٢۶٣